هذیونهای دوران دلتنگی

عمیقا از خوندن این خبر متاسف شدم.

برای من که سلامت روحی و روانی و همچنین اخلاقی اجتماعی خودم رو در دوره نوجوانی که تنهایی بزرگترین مشکل من بود مدیون کتابهایی که می خوندم هستش. آرتوز سی کلارک غنیمتی بود که با کتابهایش آشنا شدم.

کتابهایی نظیرمجموعه  اودیسه ها- راما - کتاب های روشنایی زمین و سایر کتابهایی که از این نویسنده خونده بودم جزو گنجینه های ذهن من هستند. داستانهایی که از درون اونها به سرچشمه های خرد دست پیدا می کنم.

از سایت ویکی پدیا مطلبی را که به عنوان سه قانون کلارک معروف هست در اینجا می آورم.

سه قانون کلارک

1. «هرگاه دانشمندی برجسته، اما سالخورده بگوید چیزی ممکن است، به احتمال قریب به یقین درست گفته‌است. اما آنگاه که بگوید چیزی غیرممکن است، به احتمال زیاد اشتباه می‌کند.»
2. «تنها راه کشف محدودهٔ ممکن از غیرممکن، کمی پیشروی از ممکن به درون غیرممکن است.»
3. «هر فناوری وقتی به حدی از پیشرفت برسد، دیگر نمی‌توان آن را از جادو تفکیک کرد.»

روحش شاد